Sponsorlu Bağlantı

Duygusuz Bir Nesil Yetişiyor

DUYGUSUZ NESİL TEHLİKESİ

İzmir Ödemiş Kaymakçı çok programlı Lisesi Müdürü Ayhan KÖKMEN, iki öğrencisi tarafından öldürülüyor. Olayın araştırılması için Maarif Müfettişi Doğan Ceylan görevlendiriliyor. Müfettiş, öyle bir rapor düzenliyor ki, tüm anne ve babaların okuması ve kendilerine ders çıkarması gereken bir rapor. Türk gençliğinin içinde bulunduğu bir durumu analiz ediyor ve DUYGUSUZ NESİL TEHLİKESİ ne işaret ediyor. Lütfen okuyun ve günümüz gençliğinin son durumunu değerlendirin. İşte o rapor.

Duygusuz Bir Nesil Yetişiyor

Doğan CEYLAN, Eğitim müfettişi

Tavsiye Yazı
Bir Aşk Hikayesi, İbret Alınacak Aşk Hikayeleri, Hikaye Oku

Sponsorlu Bağlantı
Hayatın gerçekliklerinden habersiz, duygusuz ve bencil bir nesil geliyor. Şehitler için gözyaşı döken kendi ana babalarını anlamıyorlar. Başkalarının çocukları için ağlamaya anlam veremiyorlar. Yanı başımızdaki savaşlar, acı çeken çocuklar, ölen on binlerce insan onları hiç ilgilendirmiyor. Tüm acı gerçekleri çizgi film tadında izliyorlar ve yürekleri hiç acımıyor. Hayatlarının odağındaki tek şey eğlenmek. Eğlenemedikleri tüm zamanları kendilerine bir işkence olarak görüyorlar.
Kendileri için yapılan fedakarlıkların hiç farkında değiller. Kıymet bilmiyorlar ve vefasızlar. Herkesi kendine hizmet etmek için yaratılmış görüyorlar. İnsanlara verdikleri değer, onların isteklerini yerine getirebildikleri ve ne kadar eğlendirdikleriyle orantılı. Hayatlarında eğlenmeden başka bir amaç olmadığı için artık tek eğlence kaynağına dönmüş telefon ve tabletlerini ellerinden aldığınızda dünyanın sonunun geldiğini zannediyorlar.

Geçmiş onları pek ilgilendirmiyor, atalarımıza karşı vefasızlar. Dedelerinin canları, kanları pahasına vermediği vatan toprağını en iyi fiyatı verene satacak kadar maneviyattan yoksunlar. Vatan, onlar için son model bir cep telefonundan daha değersiz. Milletimizin geleceği açısından endişeleniyorum. 20 yıl sonra bu nesil, nasıl ana baba olacak. Kendine hayrı olmayan bu nesil nasıl çocuk yetiştirecek? Evlerini nasıl idare edebilecek? Ülkeyi nasıl yönetecek? Vatanı nasıl savunup can verecek? Bütün bunlar neden oluyor izah edeyim.
Altın kafeslerde çocuklar yetiştiriyoruz artık. Uçmayı bilmeyen kuşlar gibi. Çocuklar hayattan tamamen habersizler. Açlık nedir bilmiyorlar, yedikleri önlerinde yemedikleri arkalarında, acıkmalarına fırsat bile vermiyoruz. Öyle ki yemek yemeyi bile işkence görür hale geliyorlar. Susuzluk nedir hiç bilmiyorlar. Hiç susuz kalmamışlar. Üç adımlık yolda bile susarlar diye yanımızda içecek taşıyoruz. Çocuk daha “susadım” demeden ağzına suyu dayıyoruz.

Sponsorlu Bağlantı

Çocuklar hiç üşümüyorlar. Soğuk havalarda evden çıkarmıyoruz. Okula giderken kırk kat sarmalayıp çıkarıyoruz dışarı, hiç titremiyorlar. Çocuklar hiç ıslanmıyorlar, evden arabaya kadar bile üç metrelik mesafede şemsiyesini başına tutuyoruz. Saçına bir tek yağmur damlası düşürmüyoruz. Bu yüzden çocuklar ıslanmak nedir bilmiyorlar. Yorgunluk nedir bilmiyor çocuklar. İki adımlık mesafelere bile arabayla götürüyoruz onları yorulmasınlar diye. Birazcık parkta koşsalar, hasta olacak diye engel oluyoruz. Onlar takatleri tükenecek kadar hiç yorulmuyorlar.

Sponsorlu Bağlantı

Yokluk nedir bilmiyorlar, daha istemeden her şeyi önlerine sunuyoruz. Bu yüzden varlığın kıymetini bilmiyorlar. Onlar bir yanığın veya bıçak kesiğinin acısını bilmiyorlar. Elleri yanmasın, kesilmesin sakın diye onlara ne bıçak tutturuyor ne ocak yaktırıyoruz. Çocuklar hissetmiyor yaşamı, açlığı bilmediği için açlara acımıyor, üşümek nedir bilmedikleri için sokaktaki evsizleri umursamıyor. Yokluk nedir bilmedikleri için ekmeğe gelen zam onların dikkatini bile çekmiyor, haber kalabalığı olarak görüyor, gülüp geçiyorlar.

Sıcak odalarında yaşadıkları için evsizlik nedir, sürgün nedir anlamıyor, savaşları, kurşunlanan ölen insanları umursamıyorlar. Acımıyorlar. Kıymetini bilmiyorlar ekmeğin, elbisenin, barışın ve huzurun, ana babanın… Müdahale edilmezse gelecek iyi şeyler getirmeyecek güzel ülkemize. Bu sorunu Devlet derinden hissetmeli. Bu sorunun çözümü için ciddi çalıştaylar düzenlenmeli. Öğretim programları ve ders materyalleri revize edilmeli. Okulların duygu eğitimi konusunda rolleri artırılmalı. Geç kalınmadan bu sorun mutlaka çözülmeli. Bu sorun çözülmezse ülke çözülecek, çünkü Duygusuz Bir Nesil Yetişiyor.
Doğan CEYLAN, Eğitim müfettişi

Bu makaleyi beğendiysen yorumunu bizimle paylaşabilirsin...

2 Tepkiler

  1. Belgin dedi ki:

    Teşekkürler hocam çocuk sahibi olan aileler anlamak istemiyor kolayı seçiyor.Ye,iç,yat…Yeni nesil bu şekilde.

  2. Şükriye Bla dedi ki:

    Nerde o eski bayramlar diyoruz bayramda evde durmuyoruz halimizden şikayet ediyoruz ama değiştirmek istemeyen yine bizleriz daha
    1_2 yaşında başlıyorlar ellerine çocukların telefon vermeye yeterki sussun yeterki oyalansın kendin oyala arkadaş ben 22 yasimda telefon sahibi oldum ölmedim ya bazen yerini bile unuturum yemek saati sessize alırım önemli değil telefonun calması benim icin yemek saatinde sofrada olmak ortamı bozmamak daha önemli otobüslerde dikkatimi çekiyor çocuk yer vermek istese de otur para verdik o koltuğa sakin kalkma diyor anneler yapıyor bunu ee böyle bir toplumun yetismeside çocukların değil ebeveynlerin suçu biz onların adına hem konuşuyoruz hem yaşıyoruz sonuç sıkılgan arsız umursamaz nesil karşımızda yeğenlerimden biliyorum amaan teyze offf teyze çok sıkıldım teyze dibindeki arkadaşıyla bile internet üzerinden konuşuyor belki aileler okuldan dondumu oyle oldumu haber almak adina veriyolar ellerine ama yanlış yapıyorlar böyle davranan anne babalar oldukça saygı sevgi dolu nesil zor buluruz önce kendi ebeveynlerinden başlarlar can sıkmaya sonrada önüne kim gelirse sonuç öldürülen suça bulaşmış bir sürü insan Allah bugunumuzu arattirmasin demekten başka bir şey gelmiyor elden Saygılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!