Nöbeti Biten Çavuş, Çanakkale Savaşları

Çanakkale savaşlarının en kanlı günlerinden biriydi. Soğanlı dere mevkindeki Türk bölüğü üç gün hiç uyumadan düşmanla çarpışmış, çok yorulmuşlardı. Düşman kuvvetleri de çok yorgundu. Kumandan bölüğü biraz geriye çekmiş, bir dere yatağında istirahate çekilmişlerdi. Ama düşman boş durmuyordu. Çok kalabalıklardı ve güçlü silahları vardı. Türk birliklerini rahat bırakmıyor, mevzilerimizi ağır makineli silahları ile sabaha kadar dövüyorlardı. Gece aniden baskın yapmamızı engellemek istiyorlardı. Sabaha kadar makineli tüfekleri hiç durmamıştı. Ancak sabah gün doğarken ateşi kesmişlerdi.

Kumandan bir manga askeri ön cephede nöbet tutan askerleri kontrol etmek için göndermişti. Ancak manga çavuşu koşarak geri gelmiş; “Kumandanım, bütün nöbetçiler şehit olmuş ama çavuş nöbeti bırakmıyor” dedi.  Kumandan, beraberindeki askerlerle beraber mevziye gittiklerinde, gerçekten de çavuş nöbetteydi. Bir kayanın üzerine yatmış, parmağı tetikte, gözleri açık bütün dikkati ile ileriye bakıyordu. Bir mermi alnından girmiş, arkadan çıkmıştı. Alnından akan kanlar neredeyse bütün yüzünü kaplamıştı. Askerlerden biri elindeki silahını almaya çalışsa da, çavuşun kilitlenmiş ellerinden silahı almayı başaramadılar.

Sponsorlu bağlantılar

Kumandan ve beraberindekiler ne yapacaklarını düşünürken yanlarına gelen yüzbaşı çavuşun omuzuna dokunarak; “Asker, nöbetin bitti, silahını teslim edebilirsin” dedi. Herkesin şaşkın bakışları altında elleri kilitlenen çavuşun parmakları çözüldü ve silahını teslim edip uzandığı kayanın üzerinden yavaşça kayıp sırt üstü uzanıverdi. Kim bilir şehit çavuş halen kendini nöbette hissediyordu.

Çanakkale savaşı, Türkün bütün dünya ile çarpıştığı tarihe altın harflerle yazılmış şanlı bir zaferdir. Bu uğurda ne şehitler verildi. Kadınlarımız hem dul kaldı hemde evlatlarını kaybetti. Genç kızlarımız erken yaşta kucaklarındaki bebekleri ile kocalarını sonsuzluğa uğurladı. Evlatlar babasız, bacılar abisiz kaldı. Böyle şanlı bir zafer işte böyle çavuşların fedakarlıkları ile kazanıldı. Çavuş sabaha kadar gözünü bile kırpmadan kayanın arkasında nöbet tutmuş, geride bekleyen silah arkadaşlarının istirahat edip yarın da devam edecek olan kanlı çarpışmalara hazır olmasını sağlamıştı.

Sponsorlu bağlantılar

Şehit çavuşun memleketinde bekleyen yavuklusu bağrına taş basmış, çavuşun askere giderken verdiği mendili ömrü boyunca saklamıştı. Çavuşun şehit haberi annesine geldiğinde, ellerine açan anne; “Allah’ıma şükürler olsun, oğlum vatan için şehit oldu” demişti. Şehidin annesinin acılı dudaklarından dökülen şu sözle etrafındakileri hıçkırıklara boğmuştu. “VATAN SAĞ OLSUN”

Sponsorlu bağlantılar
Bu makaleyi beğendiysen yorumunu bizimle paylaşabilirsin...
Sponsorlu bağlantılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!