Yaşanmış Hazır Cevap Hikayeleri

Şeyh Şamil ve Rus Çarı

Şeyh Şamil, imam olduktan sonra, 1834’ten 1859’a kadar, Her yönüyle üstün Rus ordusuna karşı Kafkasya’da mücadele vermiş büyük bir kahramandır. Rusların 10 bin kişilik güçlü ordularına karşılık Şeyh Şamil, 3 bin kişiyle karşı koyuyor ve aylarca süren kanlı savaşlar yapıyordu. Ruslar geçtikleri yerleri yakıp yıkıyor, bir tek canlı  bırakmıyorlardı. Şeyh Şamil ve mücahitleri, 6 Eylül 1859’da Gunip’te, Rusların 70 bin kişilik ordularına karşı bir kaç bin askeriyle kahramanca savaşmış ve bir kaç yüz kişi kalıncaya kadar direndikten sonra teslim olmak zorunda kalmışlardır.

İmam Şeyh Şamil, ailesi ve 40 kişi civarında mücadele arkadaşı Petersburg’a Rus Çar’ının  sarayına götürülür. Rus Çar’ı II. Aleksandır tarafından, sarayın kapısında hayrete düşülecek derecede nazik karşılanır. Çar, babası I. Nikola’ya ve ihtişamlı ordularına tam yirmi beş yıl boyunca Kafkasya’yı zindan eden, zamanının bu en büyük kahramanını karşısında görür görmez, yüzünden ve sakalından hayranlıkla öpmekten kendini alıkoyamaz ve “Sizin gibi büyük bir komutanı misafir etmekle iftihar ederim” deyince, Şeyh Şamil’in cevabı şöyle olmuş. “Siz  enzim misafirim olsaydınız, ben daha çok iftihar ederdim.”

Sponsorlu bağlantılar

Şeyh Şamil’e, Çar’ın sarayında bir gün ziyafet verilir. Aylardır, belkide yıllardır midesine doğru dürüst yemek girmeyen Şeyh Şamil ve yanındakilerin iştahla yediği yemeği seyreden Çar, bir ara Şeyh Şamil’e dönerek; “Bu gidişle beni de yiyeceksiniz” deyince Şeyh Şamil şu cevabı verir. “Endişe etmeyin, bizim dinimizde domuz eti yemek haramdır.”

Fakirliğin Sefası

Vaktiyle dervişin biri bir kervana katılmış, yaya olarak gidiyormuş. Bir ovada karşılarına çıkan haydutlar, kervanı durdurmuş, yolcuları soymaya başlamışlar. Sıra dervişe gelince , alınacak bir şey bulamayan haydut “Defol” diye onu kovalamış.Derviş de bir ağaç altına oturmuş, beklemeye başlamış.

Sponsorlu bağlantılar

Soyulanlardan birisi yanına gelip dervişe söylenmeye başlamış. “Soyulan bu kadar insan kan ağlıyorken, sen bu ağaç gölgesinde keyif yapıyorsun.” Derviş de; “Bırak beni kardeşim. Bütün ömrümce sürdürdüğüm fakirliğin, bir kaç dakika dahi olsa sefasını süreyim.”

Sponsorlu bağlantılar
Bu makaleyi beğendiysen yorumunu bizimle paylaşabilirsin...
Sponsorlu bağlantılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!